Buitenland

Er kwam een ex-zwerfhond kruising op het spreekuur die ooit via een luchtbrug uit Spanje naar Nederland was gekomen. Ze was al twee jaar in Nederland na een afschuwelijke tijd waar ze op de stranden in Zuid-Spanje had weten te overleven. Naar alle waarschijnlijkheid was ze daar stevig mishandeld, want ze was bang voor mannen en voor plotselinge bewegingen. Gelukkig was ze in het Hillegomse gezin liefdevol opgenomen en inmiddels een zeer dankbare huisgenoot geworden die de haar gegeven liefde dubbel en dwars terugbetaalde. Het was een schat van een hond die echter alleen wat weinig uithoudingsvermogen had. Of eigenlijk, steeds minder. Waar ze vroeger vrolijk meewandelde en waarbij niets haar teveel was , kon ze nu amper de straat op en neer lopen. Ze was meteen uitgeput en niets leek te helpen; de mensen hadden haar al speciaal voer gegeven en waren al een paar keer bij een dierenarts geweest. Vandaag zag ik haar voor het eerst. Ik onderzocht haar zorgvuldig en kon eigenlijk geen afwijkingen vinden. De slijmvliezen, het hart, de longen, de buik en de lymfeknopen leken allemaal prima in orde.

In het verleden had ze al enkele antibioticakuren gehad, die echter geen verbetering hadden laten zien. Ik stelde voor om bloed af te nemen om in een extern laboratorium te laten onderzoek op “tropische ziekten”. Vier dag en later kregen we uitslag: de hond bleek Leishmania te hebben. Dat is een ziekte die vooral wordt opgelopen in landen rond de Middellandse Zee. Kleine mugjes dragen de ziekte over. Die muggen zijn vooral actief in de schemer periodes. Zwerfdieren zijn natuurlijk de hele dag buiten en zijn zodoende continue blootgesteld aan het gevaar. Vaak worden dieren voordat ze op transport naar West-Europa gaan wel getest op aanwezigheid van deze ziekte, maar soms is het nog niet aantoonbaar voor vertrek… Dan ontstaat het ziektebeeld pas in het land van aankomst.  We besloten meteen medicijnen voor te schrijven en gezien de hoogte van de bloedspiegel kozen we in overleg met de eigenaren voor een combinatie van medicijnen. Na een week ging het al een stuk beter met het hondje en na drie weken speelde en rende ze weer als vanouds! Wat een opluchting. Bij controle bloedafname waren de ziektekiemwaardes sterk gedaald en konden we met een van de medicijnen stoppen. De eigenaren waren uitgelaten en dolblij. Eindelijk konden ze weer optimaal genieten van hun hondje.

Ook indien honden alleen maar meegaan naar het buitenland op vakantie moeten er altijd voorzorgsmaatregelen genomen worden om infecties aldaar te voorkomen. Een tekenband, een wormmiddel en een vlooienpreparaat zijn de minste zaken die moeten worden aangeschaft. Soms is het verstandig een klam boe mee te nemen om over de hondenmand heen te hangen. Dagelijkse controle op teken is ook noodzakelijk. Zorg dat uw huisdier ook weer gezond thuiskomt!