Geen eenzame Kerst!

De laatste week van het jaar nadert alweer en dit wordt de laatste column van 2016. Dat is dus per definitie een moment om terug te kijken. Met zestien mensen hebben we dit hele jaar weer gedurende 365 dagen klaar gestaan om zieke dieren te helpen. De wonderbaarlijke genezingen blijven de motiverende motor achter onze tomeloze inzet. Wat we dit jaar echt gemerkt hebben is dat veel eigenaren ons weten te vinden tijdens de weekenden en de nachtelijke uren. Dat bood daarom de gelegenheid om nog vaker dan in vorige jaren levensreddend te kunnen optreden. De eigenaren toonden hun dankbaarheid middels grote hoeveelheden taart, chocola, tulbanden, kerstkransen en andere heerlijkheden, die deze dagen massaal worden binnengedragen. Het voelt als een warm bad. Ons team heeft enkele veranderingen ondergaan dit kalenderjaar. De ervaren en talentvolle, jonge dierenartsen Tera en Milou zijn vertrokken naar respectievelijk de universiteit en een grote kliniek in het hartje van de stad Utrecht. Zij zijn vervangen door Marrit en Laura, die voor een nieuwe frisse wind in ons artsenteam zorgden. We zijn heel blij dat Marrit bij ons blijft; voor Laura was de belasting van twee banen teveel van het goede en zij gaat verder met één enkele baan in Amsterdam. De plaats van Laura is alweer ingenomen door Puck, zodat de hoeveelheid werkzame vrouwen in elk geval op peil blijft. Sterker nog, we hebben op voorhand van de verwachte drukte in het nieuwe jaar een zestiende(!) vrouw aangenomen: dierenarts Joyce. Zo blijven we op ‘oorlogssterkte’. Het assistententeam is geheel intact gebleven dit jaar! Een paar in het oogspringende zaken uit 2016 komen al mijmerend naar boven. Bijvoorbeeld de Stichting Dierenwelzijn, die we dankzij een hele drukke septembermaand fors hebben kunnen sponsoren. Daarnaast de vele geredde dieren, meestal honden, die darmobstructies hadden omdat ze niet-eetbare dingen hadden gegeten. De kat met de kruisboogpijl. De hond met de buikbreuk, waar het hele darmpakket uithing. De hond wiens neus weg was na een ongeluk, die weer plastisch chirurgisch prachtig hersteld konden worden. De kat met een verbrijzeld bekken die we weer aan het lopen kregen. De hond waar de halve rughuid vanaf gescheurd was door een bijtincident,die weer helemaal genezen is. En zo kan ik wel door blijven gaan. Allemaal teamprestaties waar we heel trots op zijn. Maar misschien worden we nog wel het meest blij van succesvolle herplaatsingen. Dieren die gebracht worden om in te laten slapen of waar eigenaren niet meer mee verder kunnen; als het lukt om daarvoor een nieuw huis te vinden dan zijn we allemaal in de zevende hemel. De laatste in de rij ‘herplaatsers’ is het lieve, vertederende aangereden poesje, dat niet meer kon lopen. Dankzij de gulle donateurs kon het beestje geopereerd worden en sinds zaterdag zit ze bij haar nieuwe baasje! We waren bang dat ze met de Kerst op de praktijk had moeten zitten, maar ze loopt(!) rond in haar nieuwe huis! Prettige dagen voor iedereen!