Happy Bobby

Onze dochter kwam ’s nachts overstuur binnen. Hortend en stotend vertelde ze haar verhaal. Haar scooter was gestolen! De scooter waarvoor ze maandenlang had gewerkt en waarmee ze zichzelf een hoop vrijheid had verschaft. Een mooie witte tweedehands Piaggio Zip, die ze pas net een paar maanden had. Ze was niet te troosten. Gevoelsmatig waren al haar gewerkte uren nu totaal voor niets geweest. We deden tevergeefse pogingen haar te kalmeren. Uiteindelijk gingen we gezamenlijk een film kijken, want slapen kwam er toch niet meer van. Ik deed eerst die nacht via internet aangifte bij de politie en keek daarna de leuke film mee. Met deze doorwaakte nacht kwam ik op de praktijk aan waar ik enigszins verdwaasd rondliep. Dat was snel over toen de eigenares belde van een klein hondje dat hij was gegrepen door een grote hond en dat hij erg gewond was. Ze was in totale paniek. Een kwartier later zagen we het arme dier: ook zonder slaap was je meteen klaarwakker. Nog nooit zoiets afschuwelijks gezien! Van links naar rechts over de hele buik- en borstwand heen was er een reep vel afgetrokken van 40 bij 10 cm. Ongelofelijk! Dat Bobby nog leefde was een raadsel. Meteen hebben we hem verdoofd en opgenomen en verzorgd en verbonden. Mensen zouden in zo’n situatie een paar dagen in coma gebracht worden. Bobby hebben we slechts tijdelijk verdoofd. De eigenaar van de bijtende hond verleende alle medewerking om alles te doen wat nodig was om Bobby te redden. Dezelfde dag is hun hond nog naar de fokker teruggebracht. We belden de specialist chirurgie om met hem af te stemmen of deze Guiness Book of Records Wond dichtgezet kon worden. Gezamenlijk besloten we om eerst vijf dagen intensieve wondbehandeling te doen en dat hij dan de opgeschoonde wond zou aanpakken. Spannend werd het sowieso. Tijdens een meer dan twee uur(!!) durende operatie werden de schijnbaar onoverbrugbare wondranden toch gesloten. Bobby moet zich hebben gevoeld alsof hem een drie maten te klein shirt werd aangetrokken. De eerste verbandwissel was een zware tegenvaller. Het zag er niet fris uit. Mogelijk zou het toch mislukken….En dan zouden we afscheid moeten nemen van Bobby, dat was zo besproken. Maar de hond voelde zich niet slecht en we besloten door te gaan. De volgende verbandwissel gaf meer hoop. Er was wel wat huidverlies, maar dat betrof slechts een klein stukje. En iedere keer hierna zag het er weer wat beter uit! Bobby en zijn eigenaren werden steeds vrolijker. Het voelde alsof het onmogelijke toch gelukt was! Wat kan een hondenlichaam toch veel hebben! En wat een genezingskracht hebben dieren toch. Deze week is het een maand geleden dat Bobby was gegrepen. En vandaag heb ik hem genezen kunnen verklaren ! Mij kwam ter ore dat de bijtende hond weer op internet werd aangeboden. Tegen elk aannemelijk bod…Toen ik de aanbieder daarop belde zei ze dat hij absoluut niet met kleine honden samen kon. Dat dan weer wel.