Kleinig(h)Geitje

We behandelen natuurlijk hoofdzakelijk honden, katten, konijnen, knaagdieren enzovoort. De gezelschapsdieren dus. Tussen 1989 en 1996 ( … )  heb ik echter ook veel varkens, paarden, koeien, geiten en schapen behandeld. Ik reed dagelijks de boer op met een pakket aan visites en met een pieper om opgeroepen te kunnen worden als er een spoedvisite was. Meestal ging het dan om een verlossing bij een koe of een melkziekte cq kopziektegeval bij een net bevallen rund. We moesten als de pieper een code aangaf bij de boer vragen of we de praktijk mochten bellen en dan kregen we te horen waar we met spoed naar toe moesten. Anno nu, met het mobiele netwerk dat tot in alle uithoeken van het land komt,  is dat bijna ondenkbaar, maar toen was het de dagelijkse gang van zaken. Met veel nostalgische gevoelens denk ik daar nog aan terug. Zo nu en dan belt er nou nog wel eens iemand met het verzoek of we naar hun schaap of geit kunnen kijken. We zijn toch ten slotte dierenartsen? Zo vroeg iemand vlak voor de feestdagen of ze met haar geitje langs kon komen omdat ze kreupel was. Dat was goed. Even later zat het blèrende kleine dwerggeitje in de wachtkamer. De andere aanwezigen keken hun ogen uit. Zeker toen het diertje vrolijk ging keutelen en de hele wachtkamer bevuilde. Dat onderdeel werkte in ieder geval nog goed! Snel riep ik haar naar binnen. Op tafel was het geitje erg onder de indruk en hield ze zich rustig. Al snel viel op dat de hoefjes nogal afwijkend van vorm waren door de extreme nattigheid. Het hoorn was ver doorgegroeid en bedekte de hele onderzijde van de hoef. Daarnaast leek er sprake te zijn van een bacteriële infectie van de tussenteen huid: dat noemen we “rotkreupel”. De hoefjes bekapte ik zodanig dat ze weer in de oude vorm terugkwamen en de infectie werd met een lokale spray en antibiotica behandeld. Vroeger was rotkreupel aangifteplichtig ( bij het ministerie ), maar dat hoeft  nu gelukkig niet meer. Dat scheelde weer een x-aantal administratieve handelingen. Terug in de wachtkamer wilde een Duitse Herder, die net was binnengekomen, het kleine geitje aanvallen en bespringen. De eigenaar kon de hond nog net op tijd terugtrekken aan de strakke lijn! Op zulke momenten blijkt maar weer dat gezelschapsdieren en landbouwdieren soms niet te dicht bij elkaar in één ruimte moeten komen. Een week later liep het geitje weer als vanouds! Wat kunnen we toch blij worden van positief nieuws!