Lente!

Ik doe de gordijnen open en zie dat het prachtig weer is! Op hetzelfde moment besluit ik om op de fiets naar de praktijk te gaan; vanuit Zwaanshoek een lekker ritje. De hondjes kunnen allebei in een mandje. Tijdens de fietsrit gaan mijn gedachten terug naar de dienst van de nacht ervoor. Ik was gebeld voor een bevalling bij een schaapje. Het toeval wil dat ik dat ontzettend leuk vind; vroeger in Brabant deed ik wel 100 schapenverlossingen per seizoen. Hier in de gezelschapsdierenpraktijk is dat een stuk minder. Ik reed  snel naar het adres toe. In de hoek van de mooie stal lag een compleet uitgeput klein schaapje; ze was al uren keihard aan het persen, maar er gebeurde niets. Ik voelde dat er veel te weinig ruimte was. Het kopje lag scheef en de teentjes kwamen amper het bekken in. Het dappere lammetje leefde nog ondanks de immense krachten die er tijdens het persen op haar kopje werden uitgeoefend. We besloten snel naar de praktijk te rijden en een keizersnede uit te gaan voeren. In tegenstelling tot bij honden, katten en cavia’s wordt een schaap niet onder algehele anesthesie gebracht. We verdoven alleen de plek van de huidsnede! De eigenaar was gelukkig zo behulpzaam om de aanstaande moeder vast te houden. De opgeroepen assistente bereidde het wondgebied voor en ik trok operatiekleding aan. Binnen tien minuten was het lammetje eruit. En het geluid van het eerste gemekker zorgde zoals altijd voor kippenvel! Het oersterke lammetje wilde niets liever dan al meteen naar het uier om te gaan drinken, maar ik moest eerst de moeder in vier lagen dichthechten. Even werd het spannend of de ooi het lam wel zou accepteren, maar heel voorzichtig begon ze het kopje af te likken!  Het feest was compleet en we lieten het lam aan een speentje sabbelen. Opgelucht was de eigenaar naar huis gereden. Met een glimlach om mijn gezicht kom ik fris op de praktijk aan. Ik zet de fiets bij de hoofdingang, op slot. Deze ochtend moet ik gewoon opereren: drie sterilisaties bij een poes, twee sterilisaties bij een konijn en een konijn met niet ingedaalde testikels moet gecastreerd worden. Het is een vol programma. Om twaalf uur hoef ik alleen nog maar het mannetjeskonijn te doen. Een half uur later ben ik klaar: de ballen lagen in het lieskanaal; lastig, maar het is gelukt. Ik loop naar buiten om naar mijn fiets te gaan. Maar er staat alleen maar een mandje…Hè, wat is dat nou? wie houdt me hier voor de gek? Wat is dit voor niet leuke grap? Ik ren om de praktijk heen, maar nergens een spoor van de fiets. De fiets waarmee we de kinderen nog naar school hebben gebracht, de fiets waarmee we naar de Keukenhof reden, terwijl de peuters in slaap vielen. De fiets waarmee we naar Langevelderslag fietsten om de files te vermijden. De fiets waarmee ik al jaren de geadopteerde hondjes uitlaat. Weg. Op klaarlichte dag gestolen. Geluk en verdriet liggen dicht bij elkaar.