Puppie-maffia

Bijna elk zichzelf respecterend consumenten programma heeft er al aandacht aan besteed. De wijze waarop criminele bendes, op grote schaal en onder dieronwaardige omstandigheden, met louter winstbejag als uitgangspunt, puppies als handelswaar importeren uit duistere ex-Oostbloklanden. En wat het nog dubieuzer en schrijnender maakt: er zijn dierenartsen die zich ervoor lenen om deze puppie mishandeling te faciliteren door op industriële schaal nestjes te vaccineren en hun integriteit op het spel zetten door getekende vaccinatieboekjes af te geven. Meestal zijn het Belgische dierenartsen die zich voor deze kar laten spannen, maar soms komen we ook Nederlandse dierenartsstempels tegen in vage vaccinatie paspoortjes. De bendes opereren steeds geraffineerder. Als je vroeger naar een Brabantse boerderij afreisde dan wist je eigenlijk genoeg als je in de leegstaande varkensstallen ontelbare nestjes met Boomerhondjes, Maltezers, Shih Tzu’s, Jack Russells of Chihuahua’s zag. Maar vandaag de dag word je misleid door aandoenlijke foto’s van huiskamers waarin een schattig nestje voor de kachel ligt met een trotse bazin er liefdevol naast gedrapeerd. Inmiddels hebben de misdadigers particulieren bereid gevonden om als dekmantel te dienen voor hun criminele handel. In de setting van een betrouwbaar jong Hollands gezin worden Hongaarse of Roemeense broodfokker pups uitgeplaatst als ware ze in dat gezellige huis geboren. Meestal verraden hun foute paspoorten hun ware afkomst. Het is fascinerend om de verklaringen van de verkopende ‘eigenaren’ te horen. “Tsja, ik had nog wat pasoortjes liggen en ze zijn zo duur, hè?” of “Ik ken toevallig een Roemeense arts en die kwam bij mij op bezoek en toen heb ik hem meteen gevraagd om de pups te vaccineren.!” of “We gaan elk voorjaar naar Hongarije op vakantie en toen hebben we de pups daar laten inenten” en ga zo maar door. En zo kwamen op een maandagmorgen een moeder en haar dochter langs met hun Boomer pupje Justin. Jarenlang had de dochter om een hondje gesmeekt en eindelijk was de vader overstag gegaan. Nog hetzelfde weekend hadden ze op internet een adres gevonden dat er heel betrouwbaar uitzag. Mooie foto’s. Niet al te duur. “In huiselijke kring opgevoed.” Ze moesten er wel voor naar Venraij, maar dan had je ook wat. De eerste dag was het goed gegaan. Op de tweede dag wilde het pupje niet eten en op de derde dag begon hij te braken en kreeg hij bloederige diarree. Ze keken het nog een avond aan en kwamen toen bij ons. Ik zag het arme diertje en besefte onmiddellijk dat dit weer een slachtoffer van nietsontziende geldwolven was. Ik nam een faeces monster en zette een Parvo test in. Normaal gesproken laat de uitslag zeven tot tien minuten op zich wachten. Nu gaf de test al binnen twee minuten een resultaat: Parvo! De conditie van het diertje was zo slecht dat ik de mensen niet de hoop op herstel kon bieden. Hij zou ongetwijfeld overlijden ondanks een zeer intensieve behandeling. Mijn advies was dus : Breng hem terug. Dat hebben ze dezelfde dag gedaan en een illusie armer zijn ze uit Noord-Limburg teruggereden. En nu kijken ze op websites van officiële fokkers.