Sprookje in de Hillegommer!

Sprookje in de Hillegommer !

Kantelraam

In de maand september staan wij als praktijk van elk consult 1 euro af aan een nog te kiezen goed doel. Dat goede doel is de Stichting Huisdieren Welzijn geworden! Er lijkt wel een ware hausse aan dramatische spoedgevallen langs te komen. Tijdens de dienst een maand geleden kwam een eigenares uit Hoofddorp naar ons gereden met een volledig verlamde kat. Toen zij thuiskwam vond ze haar Poekie op zijn kop bungelend in het kantelraam. Ze was een avondje uit geweest en Poekie had een onbekende tijd klem gezeten. In ieder geval lang genoeg om volledig uitgeput te zijn, geen stem meer te hebben en de afschuwelijke verschijnselen van een dwarslaesie had. Zijn hele achterhand deed niets meer. Het is helaas een voor ons bekend probleem. Het gebeurt nog zeker een paar keer per jaar en snel en adequaat handelen is dan vereist. Mede door de wanhopige pogingen van de kat die klem zit om los te komen beschadigen zij hun ruggenmerg alleen maar erger. De bloedtoevoer is al sterk verminderd, door de beknelling raken spieren en zenuwen verstoken van zuurstof en afhankelijk van de duur van het trauma kunnen er wervels breken. De eigenares vertelde op voorhand al dat ze geen geld had vanwege een nare scheiding en dat haar ex niet mee zou betalen aan de kat. Dat veroorzaakte een klassiek dilemma: we willen de patiënt sowieso helpen, maar wat kunnen we allemaal doen als er geen geld is? Er moeten wel afspraken gemaakt worden over de financiële consequenties. Eigenaren moeten zich ook bewust zijn van de kosten die een huisdier met zich meebrengt. Sinds kort ben ik bekend met een stichting die mensen helpt, die onverhoopt in de problemen zijn gekomen. De stichting Huisdieren Welzijn. Die helpen mensen met 1 huisdier,dat ze al ruim hadden voordat ze in de problemen raakte, die kunnen aantonen dat ze in de bijstand zitten en die zelf ook een bijdrage leveren aan de behandeling. Dat zijn de voorwaarden. Ik adviseerde de eigenares met hen contact op te nemen. Ondertussen gingen wij razendsnel aan de slag. Geen enkele reflex van het achterlichaam deed het nog. Hij kon niet meer plassen; de blaas was bomvol. De staart hing slap. De temperatuur was 34.8 . Veel te koud. Dus we behandelden Poekie tegen de spinale shock en maakten röntgenfoto’s om te zien hoe de wervels ervoor stonden. Geen fracturen gelukkig. Hij ging in de couveuse, kreeg methadon, morfine en eenmalig corticosteroïden. De levensreddende cocktail! Ieder uur masseerden we zijn achterlichaam en bewogen we de pootjes heen en weer. Langzaam werden de pootjes weer warmer. En na vier uur, midden in de nacht toen mijn collega Poekie’s zorg had overgenomen kwam er wat kracht terug in de pootjes ! De volgende ochtend kon hij zich gemankeerd voortbewegen met 20% hulp van de achterpoten. Dat was een hoopvolle verbetering . Ook had hij geplast. Twee dagen later mocht hij naar huis. Hij was er nog lang niet, maar hij kon zich redelijk zelf redden. Nog maar 1 dag tot het september is!

foto van Sterkliniek dierenartsen Hillegom/Nieuw Vennep.