Vers Vlees

We hebben vaak een gesprek met eigenaren die hun hond of kat vers vlees als eten geven. In de meeste gevallen is het betreffende huisdier dan van allerlei problemen af. Wat we het meest horen is dat een hond veel minder ontlasting heeft en vaak een frissere huid en vacht ontwikkelt. Vers vlees wordt over het algemeen ook goed geaccepteerd. Dat wil zeggen : de huisdieren vinden het heel smakelijk om te eten. Ook urinewegafwijkingen spelen minder vaak op. Dat lijken allemaal fantastische aanbevelingen om massaal over te gaan op ‘vers vlees’ voeding. In de dierenartswereld houden specialisten zich al lange tijd bezig met dit fenomeen. Wij volgen hun bevindingen op de voet. Zo is hun aanbeveling om jonge pups of kittens met een onvolgroeid immuniteitssysteem niet met vers vlees te voeren. Ook is de samenstelling zo zeer onderhevig aan variaties dat er geen gegarandeerd stempel van ‘volledig puppyvoer’ op geplakt zou kunnen worden. Daarnaast stellen de professoren dat de bacteriologische status van vers voer minder veilig is dan die van droogvoeders. Op zich zijn dat allemaal theoretische argumenten waarvan de praktijk nog maar moet uitwijzen of er een kern van waarheid in zit. En wij zijn die praktijk. Wij hebben de hele dag te maken met huisdieren in onze kliniek. En dat geldt ook voor onze collega’s in andere praktijken. Zo hoorde ik het verhaal van een Sterkliniek dierenarts uit Drenthe dat zij een jonge hond hadden gesteriliseerd die drie dagen na de goed verlopen operatie ziek werd. Ze weigerde te eten en braakte de hele dag. Ook kreeg ze diarree. Ze waren haar gaan behandelen, maar wat ze ook deden: het arme dier werd niet beter. In de weekenddienst kwam het teefje bij een vervangende arts, die haar ook weer in de opname nam en haar infuus en medicijnen gaf. Diezelfde avond, zes dagen na de sterilisatie, overleed zij. Iedereen was in alle staten. Hoe had dat kunnen gebeuren? Zo een jonge en gezonde hond ? Natuurlijk werd er gekozen om sectie te verrichten. In de tussentijd werd deze afschuwelijke situatie besproken in het landelijke overleg dat Sterkliniek Dierenartsen meermaals hebben. Alles passeerde de revue: besmet instrumentarium, technische operatiefouten, geïnfecteerd hechtmateriaal, vaccinatiestatus etc. Ik vroeg of er bekend was of de hond vers vlees gevoerd kreeg. Dat bleek zo te zijn. Toen bespraken we dat de eigenaren ook wat monsters van het voer naar het laboratorium moesten brengen. Een week later kwam de uitslag: de hond was overleden aan sepsis (bloedvergiftiging) die gevolg was van een Clostridium infectie. En exact dezelfde bacterie van exact dezelfde stam werd aangetroffen in dat voer. Een gewone gezonde hond zonder stress situatie kan daar probleemloos mee overweg. Maar de operatie had voor een zware weerstandsdaling gezorgd. Met dit als fataal resultaat. En toen was het opeens geen theorie meer, maar verdrietige waarheid. Hoe goed en smakelijk vers vlees dus ook is, het moet met beleid gegeven worden aan onze huisdieren.